Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Warszawie zaprasza na siódmą edycję wykładów „Z kamerą po PRL-u” w nowej odsłonie, przedstawiających wybitnych polskich reżyserów filmowych i ich osiągnięcia artystyczne na tle ówczesnej rzeczywistości politycznej, społecznej i kulturowej. Spróbujemy opowiedzieć o bardzo różnych zjawiskach charakterystycznych dla powojennego kina polskiego; zarówno tych, które wprost wynikały z polityki kulturalnej tamtego okresu, jak i tych niezależnych artystycznie. Oprócz arcydzieł polskiego kina pokazane zostaną także fragmenty filmów o jednoznacznie propagandowym zabarwieniu. Seminarium adresowane jest do nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów wybierających tematy związane z filmem i historią najnowszą do ustnej prezentacji maturalnej z języka polskiego. Proponujemy sześć spotkań w cyklu miesięcznym
Udział w seminarium – jako forma doskonalenia zawodowego – zostanie potwierdzony pisemne.
Najbliższe spotkanie odbędzie się 4 lutego 2013 (poniedziałek) w godz. 16.30–18.00
Miejsce:
Centrum Edukacyjne IPN Przystanek Historia im. Janusza Kurtyki przy ul. Marszałkowskiej 21/25 .
Temat:
Kino według Ewy i Czesława Petelskich
Ewa i Czesław Petelscy wydają się być modelowymi twórcami kina PRL. Ich filmy nigdy nie naruszały obowiązującego status quo, realizowały podstawowe założenia sztuki i ideologii marksistowskiej oraz zadania nałożone na kino przez partię i państwo, wpisywały się w aktualne potrzeby władzy. Oboje swoich związków z obowiązującą ideologią nigdy nie ukrywali, tłumacząc to również osobistymi doświadczeniami, trzeba też wskazać na silne zaangażowanie polityczne, zwłaszcza Czesława Petelskiego. Można więc mówić o twórczości koniunkturalnej, ale warto jednak zauważyć, że kręcone przez nich filmy znajdowały źródło także w ich autentycznych przekonaniach. Szczególnie widoczne jest to w filmach o II wojnie światowej. Doświadczenie pokoleniowe Petelskich wiązało ich z twórcami polskiej szkoły filmowej, ale już wymowa filmów była zupełnie inna.
Realizowali filmy współczesne, ale chętnie też sięgali do tematyki historycznej: do czasów średniowiecza, II Rzeczypospolitej czy też lat wojennych i tuż powojennych. Najważniejszy okres w ich twórczości zaczął się po Bazie ludzi umarłych, a skończył Jarzębiną czerwoną. Nawet jeśli nie wszystkie nakręcone wówczas filmy były udane i dzisiaj mocno razi ideologiczne zaangażowanie kilku z nich, to przynajmniej niektóre zapisały się w historii polskiego kina. Baza ludzi umarłych zachowała swój posępny urok, wrażenie robi scena polowania na Żydów z Naganiacza, a Jarzębina czerwona pozostaje jednym z najważniejszych osiągnięć polskiego filmu batalistycznego.
Pokazane zostaną fragmenty następujących filmów: Trzy opowieści (Cement) (1953), Baza ludzi umarłych (1958), Ogniomistrz Kaleń (1961), Naganiacz (1963), Drewniany różaniec (1964), Córeczka (1965), Don Gabriel (1966), Jarzębina czerwona (1969), Kazimierz Wielki (1975), Bilet powrotny (1978), Urodziny młodego warszawiaka (1980).
Wykład: prof. dr hab. Piotr Zwierzchowski, historyk filmu, autor m.in.: Zapomniani bohaterowie. O bohaterach filmowych polskiego socrealizmu, Warszawa 2000; Pęknięty monolit. Konteksty polskiego kina socrealistycznego, Bydgoszcz 2005; Piękny sen pedagoga. Literackie i filmowe portrety świata edukacji, Kraków 2005; Spektakl i ideologia. Szkice o filmowych wyobrażeniach śmierci heroicznej, Kraków 2006; Kino polskie po roku 1989, Bydgoszcz 2007.
Kolejne spotkania:
- Sylwester Chęciński – 4 marca 2013 – poniedziałek, 16.30
- Jerzy Hoffman – 10 kwietnia – środa, 16.30
- Agnieszka Holland – 20 maja 2013 – poniedziałek, 16.30
Sławomir Stępień, tel. (22) 860-70-50, slawomir.stepien@ipn.gov.pl
ZAJĘCIA SĄ BEZPŁATNE!!!