English version
24 maja br. w Parlamencie Rzeczypospolitej Polskiej została otwarta wystawa „Ostatni Leśni – Mazowsze i Podlasie w ogniu 1948–1953”, przygotowana przez warszawski oddział IPN. W jej otwarciu uczestniczyli przedstawiciele Prawa i Sprawiedliwości, Instytutu Pamięci Narodowej, a także córka rtm. Witolda Pileckiego, Zofia Pilecka-Optułowicz oraz uczniowie LO im. Władysława Jagiełły w Płocku.
Ekspozycja towarzyszyła konferencji poświęconej ofiarom terroru komunistycznego, zorganizowanej przez Przewodniczącego Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości Mariusza Błaszczaka oraz Przewodniczącego Delegacji Prawa i Sprawiedliwości w Parlamencie Europejskim Profesora Ryszarda Legutkę w związku z 65. rocznicą zamordowania rtm. Witolda Pileckiego.
Podczas sesji można było wysłuchać wspomnień córki rtm. Pileckiego oraz referatów historyków z Instytutu Pamięci Narodowej: prof. Jana Żaryna („Podziemie niepodległościowe po wojnie – bilans strat”), Jacka Pawłowicza („Rotmistrz Witold Pilecki 1901–1948”) i dr. hab. Krzysztofa Szwagrzyka („Poszukiwanie szczątków rtm. Witolda Pileckiego w kwaterze „Ł” Cmentarza Powązkowskiego w Warszawie”).
Konferencja zakończyła się projekcją filmu dokumentalnego „Kwatera Ł” w reżyserii Arkadiusza Gołębiewskiego
* * *
Wystawa „Ostatni leśni” – Mazowsze i Podlasie w ogniu 1948–1953 poświęcona jest likwidacji przez resort bezpieczeństwa ostatnich oddziałów partyzanckich podziemia niepodległościowego, działających na Podlasiu lewobrzeżnym oraz Mazowszu w latach 1948–1953.
Na 26 panelach, 1 dioramie i 3 plakatach propagandowych zaprezentowana została historia, działających w końcu lat 40. na trenie ówczesnego województwa warszawskiego trzech struktur podziemia niepodległościowego: 16 i 23 Okręgów Narodowego Zjednoczenia Wojskowego oraz 6 Brygady Wileńskiej. Ukazuje ona ciągłość walki dowódców partyzanckich, którzy swój szlak bojowy rozpoczynali niejednokrotnie jeszcze w czasie okupacji niemieckiej, jak również skalę oporu społecznego na Mazowszu i Podlasiu, bez którego pomocy i bezinteresownego wsparcia tak długa egzystencja oddziałów leśnych byłaby całkowicie niemożliwa. Jedną z podstawowych części wystawy stanowi dokumentacja (mapy, rozkazy) z operacji pacyfikacyjnych, przeprowadzanych przez UBP z udziałem wielotysięcznych sił KBW, z lata 1948 r. oraz 1951–52, w tym konkretnych obław, w wyniku których następowała likwidacja „ostatnich leśnych”.