Instytut Pamięci Narodowej w Warszawie

Zapraszamy na ósmą edycję cyklu wykładów „Z kamerą po PRL-u", która kontynuuje próbę przybliżenia wybitnych polskich reżyserów filmowych i ich osiągnięć artystycznych na tle ówczesnej rzeczywistości politycznej, społecznej i kulturowej. Spróbujemy opowiedzieć o bardzo różnych zjawiskach charakterystycznych dla powojennego kina polskiego; zarówno tych, które wprost wynikały z polityki kulturalnej tamtego okresu, jak i tych niezależnych artystycznie. Oprócz arcydzieł polskiego kina pokazane zostaną także fragmenty filmów o jednoznacznie propagandowym zabarwieniu. Seminarium adresowane jest do nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów wybierających tematy związane z filmem i historią najnowszą do ustnej prezentacji maturalnej z języka polskiego. Proponujemy sześć spotkań w cyklu miesięcznym, odbywających się od października 2013 r. do marca 2014 r.

Udział w seminarium – jako forma doskonalenia zawodowego – zostanie potwierdzony pisemne.

7 października odbyło się spotkanie na temat: Kino według Leonarda Buczkowskiego

Leonard Buczkowski zrealizował pierwszy powojenny film fabularny, który pojawił się na ekranach, jak również pierwszy polski fabularny film barwny. Karierę rozpoczął jeszcze w latach dwudziestych XX w. Jego twórczość, zarówno przed-, jak i powojenna, opierała się nieustannie na tych samych elementach: solidnym opanowaniu warsztatu, konsekwentnym tworzeniu iluzorycznego świata i nastawieniu na publiczność. Aczkolwiek bez trudu można ją usytuować w rozmaitych kontekstach kulturowych oraz w realnej rzeczywistości, to jednak najczęściej zapraszał widzów do świata w gruncie rzeczy baśniowego. Nic więc dziwnego, że jego filmy cieszyły się sporym powodzeniem. Nie pretendowały do miana wielkiej sztuki filmowej, wyróżniały się jednak starannością realizacji. Chętnie wracał do tych samych motywów i gatunków, na przykład do filmu morskiego czy lotniczego. Przed wojną nakręcił Szaleńców (My, Pierwsza Brygada) na zamówienie piłsudczyków, po wojnie, w kinie socrealistycznym realizował filmy, które łączyły kulturę popularną z ideologicznymi wymaganiami państwowego mecenasa. Nie widział jednak w tym nic dziwnego, gdyż takie postępowanie wynikało z przyjętej przez niego postawy zawodowca. Dlatego między innymi stał się jednym z najważniejszych reprezentantów i niekwestionowanym mistrzem polskiego kina popularnego.

Pokazane zostały fragmenty następujących filmów: Rapsodia Bałtyku (1935), Wierna rzeka (1936), Florian (1938), Zakazane piosenki (1946/1947), Skarb (1948), Przygoda na Mariensztacie (1953), Orzeł (1958), Czas przeszły (1961), Przerwany lot (1964).

Miejsce:
Przystanek Historia Centrum Edukacyjne IPN im. Janusza Kurtyki, Warszawa, ul. Marszałkowska 21/25 (obok Trasy Łazienkowskiej).

Kolejne spotkania:

• Wanda Jakubowska (4 listopada 2013) – poniedziałek, godz. 16.30
• Jerzy Passendorfer (9 grudnia 2013) – poniedziałek, godz. 16.30
• Stanisław Lenartowicz
• Polska szkoła dokumentu (m.in. Kazimierz Karabasz, Władysław Ślesicki, Jerzy Hoffman i Edward Skórzewski, Krzysztof Kieślowski, Marcel Łoziński, Marek Piwowski, Wojciech Wiszniewski)
• Janusz Majewski

Wykład:
prof. dr hab. Piotr Zwierzchowski, historyk filmu, autor m.in.: Zapomniani bohaterowie. O bohaterach filmowych polskiego socrealizmu, Warszawa 2000; Pęknięty monolit. Konteksty polskiego kina socrealistycznego, Bydgoszcz 2005; Piękny sen pedagoga. Literackie i filmowe portrety świata edukacji, Kraków 2005; Kino polskie po roku 1989, Bydgoszcz 2007; Kino polskie wobec II wojny światowej (red.), Bydgoszcz 2011; redaktor naczelny rocznika „Blok. Międzynarodowe Pismo Poświęcone Kulturze Stalinowskiej i Poststalinowskiej".

Informacje i zgłoszenia:
Sławomir Stępień, tel. (22) 860-70-50, slawomir.stepien@ipn.gov.pl

O dokładnych terminach spotkań będziemy informować na stronie www.ipn.gov.pl oraz drogą mailową.

Foto: Piotr Życieński