Dziewiąta edycja wykładów prezentujących różnorodność stylistyczną architektury Warszawy w XX w. W tej edycji będziemy kontynuować przybliżanie postaci i osiągnięć wybitnych polskich architektów, których twórczość nie ograniczała się tylko do stolicy. Przedstawione zostaną założenia architektoniczne/urbanistyczne i ich stylistyka (gmachy użyteczności publicznej, obiekty przemysłowe, architektura sportowa i rekreacyjna, architektura mieszkaniowa, obiekty kultu) oraz ich wpływ na kształt miasta i życie mieszkańców – na tle historycznym, społecznym i ideologicznym. Seminarium adresowane jest do nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów szkół ponadgimnazjalnych, z możliwością wykorzystania podczas egzaminu maturalnego z języka polskiego w nowej formule, sprawdzającej umiejętność analizy i interpretacji różnorodnych tekstów kultury, np. z architektury.
Proponujemy sześć spotkań w cyklu miesięcznym, odbywających się od października 2014 r. do marca 2015 r.
Udział w seminarium – jako forma doskonalenia zawodowego – zostanie potwierdzony pisemne.
Najbliższe spotkanie odbędzie 13 listopada 2014 o godzinie 17.00 w Centrum Edukacyjnym IPN im. Janusza Kurtyki Przystanek Historia w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 21/25 (obok Trasy Łazienkowskiej).
Temat: Twórcy warszawskich „niebotyków": Henryk Stifelman, Stanisław Weiss i inni
Henryk Stifelman (1870–1938), polski architekt i budowniczy żydowskiego pochodzenia, uczeń Mikołaja Tołwińskiego. W 1897 r. przeprowadził się z Odessy do Warszawy, gdzie ze Stanisławem Weissem założył biuro budowlane, które funkcjonowało do śmierci Weissa w 1917 r. Stifelman projektował budynki w stylu modernistycznym, większość w Warszawie. Część kamienic zrealizowanych według jego projektów uległa zniszczeniu podczas II wojny światowej. W 1911 r. razem z Januszem Korczakiem zaprojektował Dom Sierot przy ul. Krochmalnej 92.
Stanisław Weiss (1871–1917), polski architekt i budowniczy, studiował w Odessie, gdzie poznał Henryka Stifelmana, wspólnie byli uczniami Mikołaja Tołwińskiego. Gdy Tołwiński został powołany na Politechnikę Warszawską, obaj przybyli z nim do Warszawy, gdzie w 1897 r. zawiązali spółkę Henryk Stifelman i Stanisław Weiss.
1. Biogramy architektów, postawy twórcze
2. Pierwsze wieżowce w USA i Europie
3. Pasaż Simonsa i domy składowe – początki stosowania konstrukcji żelbetowej
4. Od „zamku" Gebethnera i Wolffa do „Cedergrena" – rekordzisty sześciu kontynentów
5. Henryk Stifelman i Stanisław Weiss – spółka twórców wysokościowców
6. Pierwsze kamienice: ul. Marszałkowska 81a, ul. Brukowa (Okrzei) 26
7. Żelbetowe „niebotyki" przy ul. Przejazd 3, ul. Garbarskiej 1, ul. Miodowej 3, ul. Bagateli 13 i 15, ul. Widok 8, ul. Hożej 1-1a, ul. Próżnej 12, ul. Siennej 32 i 41, ul. Nowogrodzkiej 18-18a, ul. Sienkiewicza 2 i ul. Polnej 46