English version
Dziesiąta edycja cyklu wykładów „Z kamerą po PRL-u” kontynuuje próbę przybliżenia wybitnych polskich reżyserów filmowych i ich osiągnięć artystycznych na tle ówczesnej rzeczywistości politycznej, społecznej i kulturowej. Spróbujemy opowiedzieć o bardzo różnych zjawiskach charakterystycznych dla powojennego kina polskiego: zarówno tych, które wprost wynikały z polityki kulturalnej tamtego okresu, jak i tych niezależnych artystycznie. Oprócz arcydzieł polskiego kina pokazane zostaną także fragmenty filmów o jednoznacznie propagandowym zabarwieniu. Seminarium adresowane jest do nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów szkół ponadgimnazjalnych, z możliwością wykorzystania podczas egzaminu maturalnego z języka polskiego w nowej formule, sprawdzającej umiejętność analizy i interpretacji różnorodnych tekstów kultury, np. filmu. Proponujemy sześć spotkań w cyklu miesięcznym, odbywających się od października 2015 r. do marca 2016 r.
Udział w seminarium – jako forma doskonalenia zawodowego – zostanie potwierdzony pisemne
W poniedziałek, 7 grudnia br. odbyło się spotkanie „Kino według Barbary Sass” .
Barbara Sass należy do nielicznych przedstawicielek polskiego kina kobiet. Reżyserka konsekwentnie opowiada o kobietach, sytuując ich postaci na wyraźnie zarysowanym tle społecznym, ale ma ono drugorzędne znaczenia wobec problemów psychologicznych bohaterek. Już na początku kariery, w głośnych filmach zrealizowanych na przełomie lat 70. i 80. (Bez miłości, Debiutantka i Krzyk), w których główne role zagrała Dorota Stalińska, stworzyła bardzo wyraziste portrety kobiet, silnych i słabych jednocześnie, uwikłanych w niejednoznaczne związki z mężczyznami i szukających swojej drogi osobistej i zawodowej, przy czym obie nieustannie się przenikały. Reżyserka, pisząca także scenariusze do swoich filmów, nie idealizuje kobiet, ale tworzy wizerunki pełnowymiarowe, pełne zrozumienia dla bohaterek, choć pozbawione prostych usprawiedliwień. Spojrzenie Sass jest zazwyczaj pesymistyczne, a jej bohaterki znajdują się w sytuacji bez wyjścia, niezależnie od tego, czy akcja jej filmów rozgrywa się współcześnie, na początku lat 50., czy w przedwojennym kostiumie, jak w Dziewczętach z Nowolipek i Rajskiej jabłoni, będących adaptacjami prozy Poli Gojawiczyńskiej. W ostatnich filmach wykorzystywała prawdziwe wydarzenia i postaci, aby dokonując ich autorskiego przetworzenia, opowiadać o interesujących ją problemach.
Pokazane zostały fragmenty następujących filmów: Wejście w nurt (1977), Bez miłości (1980), Debiutantka (1981), Krzyk (1982), Dziewczęta z Nowolipek (1985), Rajska jabłoń (1985), Historia niemoralna (1990), Tylko strach (1993), Pokuszenie (1995), Jak narkotyk (1999), W imieniu diabła (2011).
Wykład:
prof. dr hab. Piotr Zwierzchowski, historyk filmu (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy), autor m.in.: Zapomniani bohaterowie. O bohaterach filmowych polskiego socrealizmu, Warszawa 2000; Pęknięty monolit. Konteksty polskiego kina socrealistycznego, Bydgoszcz 2005; Piękny sen pedagoga. Literackie i filmowe portrety świata edukacji, Kraków 2005; Spektakl i ideologia. Szkice o filmowych wyobrażeniach śmierci heroicznej, Kraków 2006; Kino polskie po roku 1989, Bydgoszcz 2007; oraz najnowszej publikacji Kino nowej pamięci. Obraz II wojny światowej w kinie polskim lat 60., Bydgoszcz 2013.
Miejsce spotkań:
Przystanek Historia Centrum Edukacyjne IPN im. Janusza Kurtyki, Warszawa, ul. Marszałkowska 21/25 (obok Trasy Łazienkowskiej).
Koordynator projektu:
Sławomir Stępień, tel. (22) 860-70-50, slawomir.stepien@ipn.gov.pl
Kolejne tematy:
- Filip Bajon – 18 stycznia 2016
- Robert Gliński – 22 lutego 2016
- Juliusz Machulski – 21 marca 2016
Wstęp wolny