English version
Wieczorem 1 marca 2026 r. w kościele pw. Matki Boskiej z Lourdes przy ul. Wileńskiej 69 odbyły się uroczystości upamiętniające ofiary komunistycznego terroru. Wydarzenie rozpoczęło się o godz. 18.30 mszą świętą w oprawie pocztów sztandarowych i asysty honorowej. Po nabożeństwie dr Tomasz Łabuszewski, dyrektor Oddziału IPN w Warszawie, wygłosił prelekcję historyczną, w której przybliżył zebranym losy żołnierzy 11. Grupy Operacyjnej Narodowych Sił Zbrojnych.
Kluczowym punktem wieczoru było poświęcenie i odsłonięcie pamiątkowej tablicy dedykowanej Stefanowi Bronarskiemu i Janowi Przybyłowskiemu. W ceremonii wzięli udział pracownicy Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Warszawie (OBUWiM) oraz członkowie stowarzyszeń historycznych m.in. Stowarzyszenia Historycznego „11 Grupy Operacyjnej NSZ”. Wartę honorową przy nowym upamiętnieniu zaciągnęli rekonstruktorzy w historycznym umundurowaniu i z bronią z epoki.
Po poświęceniu tablicy, sfinansowanej przez warszawski OBUWiMIPN, uczestnicy złożyli pod nią kwiaty i zapalili znicze. Uroczystość ta była godnym zamknięciem tegorocznych obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych na warszawskiej Pradze Północ.
Stefan Bronarski ps. „Liść”, „Roman”, „Zygmunt” (1916–1951)
Obrońca Warszawy we wrześniu 1939 r. Jako żołnierz Płockiego Samodzielnego Batalionu Narodowej Organizacji Wojskowej brał udział w akcjach sabotażowych przeciwko niemieckiemu okupantowi. Następnie służył w działającym w okolicach Przasnysza oddziale Narodowych Sił Zbrojnych por. Włodzimierza Pomirskiego ps. „Atom”. Pełnił funkcję dowódcy Kedywu Inspektoratu Płocko-Sierpeckiego Armii Krajowej. Był uczestnikiem antykomunistycznej konspiracji niepodległościowej oraz organizatorem i komendantem 11. Grupy Operacyjnej NSZ. Zimą 1946/1947 r. zamieszkał na Pradze przy ul. Szwedzkiej 13 m. 31, wcześniej był mieszkańcem Warszawy przy ul. Wincentego 49/44.
Jan Przybyłowski ps. „Chrząszcz”, „Janek”, „Onufry”, „P-102”, „Zagłoba” (1917–1951)
Obrońca Ojczyzny we wrześniu 1939 r. W czasie okupacji służył jako żołnierz wywiadu Inspektoratu Płocko-Sierpeckiego Armii Krajowej. Po wojnie zaangażował się w działania antykomunistycznej konspiracji niepodległościowej. Był członkiem sztabu oraz szefem wywiadu 11. Grupy Operacyjnej NSZ. Od 1947 r. mieszkał na Pradze przy ul. Strzeleckiej 42 lub 46 (vis a vis fabryki Schichta).
Obaj bohaterowie zostali aresztowani 26 września 1948 r. Po brutalnym śledztwie i torturach, 3 lipca 1950 r. skazano ich na karę śmierci. Wyrok wykonano 18 stycznia 1951 r. w więzieniu mokotowskim.