Nawigacja

Aktualności

Uroczyste złożenie kwiatów oraz zapalenie znicza na wyremontowanym nagrobku Tadeusza Lachmana – Warszawa, 9 maja 2024

  • Uroczyste złożenie kwiatów oraz zapalenie znicza na wyremontowanym nagrobku Tadeusza Lachmana – Warszawa, 9 maja 2024
  • Uroczyste złożenie kwiatów oraz zapalenie znicza na wyremontowanym nagrobku Tadeusza Lachmana – Warszawa, 9 maja 2024
  • Uroczyste złożenie kwiatów oraz zapalenie znicza na wyremontowanym nagrobku Tadeusza Lachmana – Warszawa, 9 maja 2024
  • Uroczyste złożenie kwiatów oraz zapalenie znicza na wyremontowanym nagrobku Tadeusza Lachmana – Warszawa, 9 maja 2024
  • Uroczyste złożenie kwiatów oraz zapalenie znicza na wyremontowanym nagrobku Tadeusza Lachmana – Warszawa, 9 maja 2024
  • Uroczyste złożenie kwiatów oraz zapalenie znicza na wyremontowanym nagrobku Tadeusza Lachmana – Warszawa, 9 maja 2024

W czwartek 9 maja 2024 r. na Cmentarzu Północnym w Warszawie uroczyście złożyliśmy kwiaty, zapaliliśmy znicze i umieściliśmy tabliczkę ,,grób weterana” na kolejnym wyremontowany przez Oddziałowe Biuro Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Warszawie nagrobek żołnierza walczącego pod Monte Cassino  – Tadeusza Lachmana.

W uroczystości udział wzięli udział wzięli: Zbigniew Siedlewski – zastępca dyrektora Oddziału IPN w Warszawie, Ewa Żaboklicka – naczelnik Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN  w Warszawie wraz z pracownikami, a także rodzina bohatera: Marta Woźniak i Dobromir Gniewek.

Wszyscy otrzymali specjalnie przygotowane przez warszawski Oddział IPN ulotki z życiorysem Tadeusza Lachmana.

Nagrobek został wykonany w ramach akcji remontów grobów uczestników walk pod Monte Cassino w związku z 80. rocznicą bitwy, zorganizowanej przez Oddział IPN w Warszawie i Fundację Znaki Pamięci.

 

Tadeusz Lachman, s. Karola i Karoliny, ur. 4 listopada 1900 r. w Piaskach Wielkich (pow. Kraków)

Pochodził z rodziny robotniczej. Do 1913 r. uczył się, ukończył trzy klasy gimnazjum realnego w Wieliczce. W 1920 r. złożył przysięgę wojskową w 39 pp lub 40 pp; prawdopodobnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Od grudnia 1926 do lipca 1927 r. odbywał przeszkolenie w szkole podoficerskiej w 33 pp. Następnie służył w Policji Państwowej – w 1929 r. jako dozorca więzienia w Krakowie, w 1939 r. jako starszy posterunkowy w Hołubiczach (pow. Dzisna, woj. wileńskie).

Po wybuchu wojny ewakuował się na Łotwę. Aresztowany przez Sowietów 19 września 1940 r., przewieziony do obozu w Kozielsku. 16 maja 1941 r. przeniesiony do obozu Ponoj, a 27 lipca 1941 r. do obozu w Suzdalu. 25 sierpnia 1941 r. wcielony do Batalionu Ośrodka Zapasowego 5 Kresowej Dywizji Piechoty w Tatiszczewie. 5 kwietnia 1942 r. opuścił ZSRS, 1 czerwca 1942 r. przybył transportem na Bliski Wschód. 13 czerwca 1942 r. przydzielony do batalionu CKM kompanii podoficerskiej, od 16 czerwca do 29 października uczestniczył w kursie żandarmerii, a po powrocie przeniesiono go do 3 Dywizji Strzelców Karpackich. 29 października 1942 r. przesunięty do 3 kompanii 3 Karpackiego Batalionu CKM 3 DSK. W szeregach tej jednostki odbył całą kampanię włoską 2 Korpusu Polskiego; walczył pod Monte Cassino, Ankoną i Bolonią. 13 sierpnia 1943 r. zweryfikowany do stopnia plutonowego, 1 maja 1946 r. awansowany na sierżanta. 30 października 1946 r. wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia.

Do kraju powrócił w 1947 r. Brak informacji o powojennym okresie jego życia. Zmarł w Warszawie 29 stycznia 1986 r.

Odznaczenia:

Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami (1945)

Medal Wojska (dwukrotnie, 1945 i 1948)

Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (1945)

Gwiazda Za Wojnę 1939–1945 (bryt., 1945)

Gwiazda Italii (bryt., 1945)

 

 

 

do góry